Geboorteverhaal van Elise
"Hier het geboorteverhaal van Elise Pantjes, geboren op 20 februari 2005.
Op 20 februari was ik juist 40 weken zwanger, maar met het opstaan gebeurde er nog steeds niks... alleen dat mijn buik ineens buiten proportie leek te zijn, zo groot! Waggelend en zuchtend ben ik naar beneden gegaan en heb Annemie gebeld, gelukkig mocht ik meteen bij haar terecht. Haar gezicht sprak boekdelen toen ze me zag, ze zou en moest me helpen om vandaag nog te bevallen! Zo gezegd, zo gedaan en enkele uurtjes later begon de arbeid. We zijn nog even naar huis gegaan om het koffertje te pakken en een zoentje te geven aan ons zoontje en om 16u zijn we in het geboortehuis aangekomen om onze dochter op de wereld te zetten! De weeën waren nog niet heel pijnlijk en ben eerst wat op het bed gaan liggen aan de monitor, Roelof kreeg meteen een kopje koffie met een koekje en we hebben nog wat gezellig met Annemie en Adelheid gebabbeld. Tegen 18u werden de weeën al wat heviger en heb ik besloten in het bad te gaan zitten. Dit was zo lekker en ontspannend dat ik er niet meer uitgekomen ben, dankzij het warme water waren de weeën veel en veel dragelijker en heb ik op een mooie en natuurlijke manier kunnen bevallen. Annemie en Adelheid hebben de hele arbeid lang mijn handje vastgehouden en hebben me bij elke wee gezegd hoe ik moest ademen. Steeds kon ik de pijn wegpuffen en genoot ondertussen van het warme water, de achtergrondmuziek en de geurkaarsjes, romantischer bevallen kun je je niet bedenken. De allerlaatste loodjes wogen het zwaarst, want het laatste uurtje kreeg ik het toch nog even moeilijk, maar toch konden Annemie en Adelheid me moed inspreken en ben ik na 15 minuten persen (om 23u) bevallen van onze prachtige dochter Elise van maar liefst 4,950 kg en 53 cm! De trots die ik toen over me kreeg was ongelooflijk, ik ben zonder enige pijnbestrijding en zonder knip bevallen van deze prachtige, grote dochter! Ik ben ook meer en meer gaan beseffen dat ik het allemaal heb kunnen doen dankzij de hulp en de aanmoedigende woorden van onze vroedvrouwen, nogmaals bedankt hiervoor dames! Toen de navelstreng geknipt was, ben ik uit het bad gestapt, is de nageboorte vrij snel gekomen en hebben we met z'n allen genoten van een lekker glaasje champagne op de gezondheid van Elise. Ik was al vrij snel toe aan douchen en dat kon ook, heb toen lekker onder het water gezeten met Elise in m'n armen, wat een heerlijk gevoel was dat! Eens gewassen en aangekleed zag Annemie dat ik niet meer te houden was en dat ik heel graag naar huis wilde gaan om in m'n eigen bed te slapen (het was toch al 2u 's morgens) en ook dat kon. Ik weet nog dat ik heel trots met m'n dochter in de armen m'n huis binnenkwam en dat m'n moeder daar op ons stond te wachten, was ook een heel intens en mooi moment, zeker omdat ik maar net bevallen was en al thuis stond! We hebben daarna ook heerlijk in ons eigen bed geslapen met Elise naast mij in haar wiegje, ze lag daar zo vredig en mooi te slapen dat ik urenlang naar haar gekeken heb. Voor ons zoontje die toen 19 maand was, was de verrassing groot, want daar lag ze dan 's morgens in het wiegje, zijn gloednieuwe, mooie zusje! Elise in nu ondertussen zelf bijna 19 maand en we denken nog heel vaak aan die prachtige bevalling in het geboortehuis. Hopelijk mogen we dit snel nog een keertje meemaken! Nathalie Pantjes"
Op 20 februari was ik juist 40 weken zwanger, maar met het opstaan gebeurde er nog steeds niks... alleen dat mijn buik ineens buiten proportie leek te zijn, zo groot! Waggelend en zuchtend ben ik naar beneden gegaan en heb Annemie gebeld, gelukkig mocht ik meteen bij haar terecht. Haar gezicht sprak boekdelen toen ze me zag, ze zou en moest me helpen om vandaag nog te bevallen! Zo gezegd, zo gedaan en enkele uurtjes later begon de arbeid. We zijn nog even naar huis gegaan om het koffertje te pakken en een zoentje te geven aan ons zoontje en om 16u zijn we in het geboortehuis aangekomen om onze dochter op de wereld te zetten! De weeën waren nog niet heel pijnlijk en ben eerst wat op het bed gaan liggen aan de monitor, Roelof kreeg meteen een kopje koffie met een koekje en we hebben nog wat gezellig met Annemie en Adelheid gebabbeld. Tegen 18u werden de weeën al wat heviger en heb ik besloten in het bad te gaan zitten. Dit was zo lekker en ontspannend dat ik er niet meer uitgekomen ben, dankzij het warme water waren de weeën veel en veel dragelijker en heb ik op een mooie en natuurlijke manier kunnen bevallen. Annemie en Adelheid hebben de hele arbeid lang mijn handje vastgehouden en hebben me bij elke wee gezegd hoe ik moest ademen. Steeds kon ik de pijn wegpuffen en genoot ondertussen van het warme water, de achtergrondmuziek en de geurkaarsjes, romantischer bevallen kun je je niet bedenken. De allerlaatste loodjes wogen het zwaarst, want het laatste uurtje kreeg ik het toch nog even moeilijk, maar toch konden Annemie en Adelheid me moed inspreken en ben ik na 15 minuten persen (om 23u) bevallen van onze prachtige dochter Elise van maar liefst 4,950 kg en 53 cm! De trots die ik toen over me kreeg was ongelooflijk, ik ben zonder enige pijnbestrijding en zonder knip bevallen van deze prachtige, grote dochter! Ik ben ook meer en meer gaan beseffen dat ik het allemaal heb kunnen doen dankzij de hulp en de aanmoedigende woorden van onze vroedvrouwen, nogmaals bedankt hiervoor dames! Toen de navelstreng geknipt was, ben ik uit het bad gestapt, is de nageboorte vrij snel gekomen en hebben we met z'n allen genoten van een lekker glaasje champagne op de gezondheid van Elise. Ik was al vrij snel toe aan douchen en dat kon ook, heb toen lekker onder het water gezeten met Elise in m'n armen, wat een heerlijk gevoel was dat! Eens gewassen en aangekleed zag Annemie dat ik niet meer te houden was en dat ik heel graag naar huis wilde gaan om in m'n eigen bed te slapen (het was toch al 2u 's morgens) en ook dat kon. Ik weet nog dat ik heel trots met m'n dochter in de armen m'n huis binnenkwam en dat m'n moeder daar op ons stond te wachten, was ook een heel intens en mooi moment, zeker omdat ik maar net bevallen was en al thuis stond! We hebben daarna ook heerlijk in ons eigen bed geslapen met Elise naast mij in haar wiegje, ze lag daar zo vredig en mooi te slapen dat ik urenlang naar haar gekeken heb. Voor ons zoontje die toen 19 maand was, was de verrassing groot, want daar lag ze dan 's morgens in het wiegje, zijn gloednieuwe, mooie zusje! Elise in nu ondertussen zelf bijna 19 maand en we denken nog heel vaak aan die prachtige bevalling in het geboortehuis. Hopelijk mogen we dit snel nog een keertje meemaken! Nathalie Pantjes"
